
El vinilo que abrió la veda: Louie Louie de Richard Berry and the Pharaohs
Esta semana, a sugerencia de kurrilera, traigo un tema versionado mil y una veces… o más de mil quinientas, de acuerdo a louielouie.net. La canción, efectivamente, es “Louie Louie”, escrita originalmente por Richard Berry en 1955 y que ha pasado a la posterioridad gracias a la multitud de versiones que han hecho grupos de todos los estilos y épocas.
La canción está escrita como una balada jamaiquina, y con una estructura simple cuenta la historia en primera persona de un pescador jamaicano que vuelve a la isla a ver a su amada. El cantante presume de su “fine little girl” al Louie del título (probablemente un camarero).
Posteriormente, The Kingsmen la versionaron en 1963, alcanzando mucha más popularidad que la original. Su versión fue objeto de controversia, al ser investigada por el FBI por las supuesta (e inexistente) obscenidad de su letra. Esta versión está en el número 55 de la lista de “Las mejores canciones de todos los tiempos” de la revista Rolling Stone.
La original, por Richard Berry con The Pharaohs. De 1957, salió como cara B y tras cierto éxito local se puso a la venta de nuevo como cara A. No llegó a alcanzar un éxito nacional ni entrar en las listas de ventas, y Berry vendió sus derechos a Flip Records en 1959 por 750$.
Los Kingsmen versionaron el tema en 1963, obteniendo muchísima difusión. Se basaron en una versión de la canción realizada por la banda “Rockin’ Robin Roberts and the Fabulous Wailers”, y también salió como cara B. Al contrario que la versión original y otras anteriores, los Kingsmen alcanzaron el éxito comercial con una canción poco pulida en la que habían cometido varios errores de interpretación…
Dado que en la versión original las letras apenas se entendían, comenzaron a circular versiones en papel de la canción con la supuesta letra “real”, en la que se hablaba explícitamente de sexo entre el marinero y su chica. Esto llevó a que la canción fuese prohibida en algunas cadenas de radio y, posteriormente, a una investigación de 31 meses del FBI, en la que concluyeron que no se podía entender lo que decía la letra.
Inicialmente no tuvo mucho éxito, pero tras salir en la sección “La peor canción de la semana” del DJ Arnie Ginsburg de Boston sus ventas empezaron a despuntar (hasta el momento sólo había vendido unas 600 copias y la banda estaba a punto de separarse).
Paralelamente, en 1963 Paul Revere and the Raiders grabaron una versión del mismo tema en el mismo estudio, que también gozó de cierto éxito pero mucho inferior comparado al alcanzado por los Kingsmen (que se separarían poco después).
A partir de ahí, se abrió la veda, con multitud de bandas de estilos tan dispares como el rock, funk, folk, hip-hop o reggae grabando sus versiones. A continuación, algunas de las que más nos han gustado (o llamado la atención)…
The Kinks
Sandpippers (sí, es en español y cantada por americanos).
Toots & Maytals
Troogs
The Sonics
The Beach Boys
The Clash
Black Flag
Motörhead
Iggy Pop
The Three Amigos (versión house)
Smashing Pumkins (tocando en Halloween, de ahí las pintas)
¿Cuál es vuestra favorita? ¿Conocéis alguna otra versión que merezca destacar?
Fuentes y más info | Wikipedia: Louie Louie.
Que dicir? Non habería nin que presentala, é a puta mellor canción de tódolos tempos. Se mesmo uns putos mierdas como os Smashing Pumpkins a tocaron para facer festa, imaxínate. O himno do noroeste, desa escena entre Oregon e Washington da que saíu o máis brutote dos sesenta.
Seica Paul Revere & The Raiders (que tamén eran de alí) andaban todos chinados porque gravaran a súa versión previamente, e por algunha movida non conseguiran difundila antes ca os Kingsmen. Ha ha ha. A dos Kingsmen é moito mellor e máis punk. Os Raiders tiveron un éxito máis duradeiro, despois. E sacaron unha canción resposta ao Louie Louie. Bueno, houbo unha chea de imitacións e respostas, que os 60 foron moi dados a esas cousas.
Os A-Bones cando tocaron en Compostela fixeron unha antes dos bises, Go Go Go for Louie’s Place, apoteósica. A orixinal é dos Surfaris, polo que vexo en Google, pero non a teño.
A min gústame moito a versión que fixo o gran Billy Childish (con Thee Headcoats, se mal non lembro) na que cambiaba o Louie Louie polo heroe franco-canadiano Louis Riel, e contaba un pouco a historia do fulano. Coido que tamén sacou unha versión coa súa banda de falso calypso, The Blackhands.
Hai un disco de Ace Records, The Louie Louie Files ou algo así, no que veñen unha chea de versións do tema, e algún chachachá que puido ser a inspiración orixinal de Richard Berry.
Por certo, que outra canción súa é a clásica Have Love, Will Travel, que colleron os Sonics por banda e tamén lle fixeron o tratamento garaxeiro, supoño que inspirados polo Louie dos Wailers, que polo visto era o grupo do noroeste do que todos estes da escena (Sonics, Kingsmen, Don & The Goodtimes) aprenderon.
La de los Sonics es algo realmente bestial. La de Kingsmen, aparte de lo que representa en el tema de popularización, tiene el encanto de que en la salida del solo el cantante se confunde, entrando un compás antes de lo debido. No sólo no intentaron una nueva toma, sino que además pasaron de borrar la pista con la frase a destiempo y tiran palante sin complejos. Classic. Punk. Real.
No sabía yo tanta historia de la canción, y mucho menos me esperaba que el FBI tuviera algo que ver, pero si es cierto que no es temazo de la semana, si no de decadas y decadas ^^.
No sabría aun con que versión quedarme. La de los Sonics, o quizás la de los kinks, que era a la que más habituado ya estaba. Aunque aun me quedan unas cauntas versiones que escuchar.
La verdad dejaste el listón alto con este “Temazo de la semana”, y entre los anteriores post tambien. Veremos como lo superas haha
P.D. Añadir otra versión, esta vez más cercana. De los Dirty Socks en un concierto en la sala Moon hará cosa de unos meses (con esto espero salvar mi cabeza de la no mención en el anterior post xD)
un saludo y mucho louie!
Pues yo, qué queréis que os diga…me encanta esta canción. Es escuchar un trozo y ya la tengo en la cabeza todo el día [e incluso días] jajaja
Yo me quedo con la mítica versión de los Kingsmen y con la que hicieron posteriormente los Clash.